การดูคนที่การแต่งตัว

 
มีเหตุการณ์สองอย่างเมื่อไม่นานนี้ที่ทำให้ผมเริ่มคิดถึงนิสัยของคนที่พิจารณาคนอื่นด้วยการแต่งตัว
 
เหตุการณ์ที่หนึ่ง ปีที่แล้วตอนที่ผมอยู่ที่วิศวะจุฬา ผมไปแข่งอะไรซักอย่างแล้วได้รางวัลมา ทางคณะก็มีการให้เงินเพิ่มในฐานะที่ทำคุณประโยชน์ ตอนที่ผมกลับไปเมืองไทยคราวที่แล้วก็แวะไปเอาเงินที่ห้องธุรการนิสิต บังเอิญวันนั้นไม่ได้คิดอะไรเลยใส่ชุดเหมือนอยู่บ้าน คือกางเกงขาสั้น+รองเท้าแตะ พอไปถึงคนที่ห้องธุรการก็พูดประมาณว่า "นีคุณ แต่งตัวไม่สุภาพ ไม่ให้ความเคารพสถานที่เลย อย่างงี้สมควรให้เงินรางวัลไหมเนี่ย" แค่นี้แหละผมก็ฉุนขึ้นมา ดีที่ควบคุมอารมณ์ไว้ได้เลยไม่ได้ระเบิดใส่เขา ลองคิดดูละกันว่าสิ่งที่เขาพูดแปลว่าอะไร
– เนื้อผ้าของกางเกงถ้ายาวชึ้นอีกประมาณ 30 เซนต์ ก็จะกลายเป็นคนสุภาพ
– ถ้าใส่รองเท้าที่หุ้มมากกว่า95% ของเท้าจะเป็นการแสดงความเคารพ แต่ถ้าหุ้มแค่ 60%จะแสดงว่าไม่เคารพ
นี่แสดงว่าถ้าเป็นคนจนที่ไม่มีเงินซื้อกางเกงขายาวก็จะไม่มีสิทธิเป็นคนสุภาพใช่ไหม มันก็ไม่ใช่อยู่แล้ว ความสุภาพและความเคารพที่แท้จริงมันไม่อยู่ที่เสื้อผ้า มันอยู่ที่ข้างในใจ เวลาผมนึกถึงจุฬาผมก็นึกถึงบุญคุณที่สถานที่นี้สั่งสอนให้ความรู้ผมมา ผมก็นึกอยากตอบแทน อยากทำประโยชน์ให้ ถ้าดูความเคารพแค่ที่กางเกงขาสั้นมันก็ไร้สาระจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
 
เหตุการณ์ที่สอง มีตอนนึงคุยกับเพื่อนประมาณสี่ห้าคน คุยไปคุยมาถึงเรื่องการเลือกแฟน ก็ถามกันว่าอะไรเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเวลาเลือกคนที่จะคบ ก็มีคนตอบว่าหน้าตาบ้าง นิสัยบ้าง ความสนใจตรงกันบ้าง ถึงแม้จะมีคนตอบว่าเลือกคนที่รวย ผมก็คงพอเข้าใจเหตุผลที่เลือกอย่างนั้น แต่มีคำตอบนึงที่ทำผมอึ้ง มีคนนึง(ขอไม่เอ่ยนาม) ก็ตอบว่า"การแต่งตัว"  ก่อนอื่นก็ต้องขอโทษ ณ ที่นี่ก่อน เพราะตอนนั้นผมคงทำหน้างงใส่ แล้วก็ถามแบบรุนแรงเล็กน้อยว่าทำไมถึงคิดอย่างนั้น จริง ๆ แล้วผมไม่ได้คิดว่ามันเป็นสิ่งไม่ดีที่จะดูคนที่การแต่งตัว ผมเข้าใจดีว่าแต่ละคนก็ย่อมมีความต้องการคนละอย่างกัน เพียงแต่ว่าตอนนั้นผมงงจริง ๆ ไม่เข้าใจในความคิดแบบนั้น เหมือนกับว่ามาจากคนละโลก คำถามผมเลยอาจจะดูเหมือนว่ารุนแรงหรือดูถูก แต่ที่จริงแล้วผมแค่งงและช็อคเฉย ๆ
 
ถ้ามาลองคิดในกรณีของสัตว์ว่าทำไมสัตว์ถึงเลือกคู่โดยดูที่ภายนอก (เช่นขนสวยหรือหางยาวเป็นฟ่อน) ก็จะคิดเหตุผลใหญ่ ๆ ได้สองข้อ คือ
1. สัตว์ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการดูรูปลักษณ์ภายนอก เพราะสัตว์ยังไม่มีการสื่อสารแบบซับซ้อน
2. รูปลักษณ์ภายนอก เช่นขนหรือหาง จะสะท้อนคุณสมบัติที่สำคัญของสัตว์นั้น ๆ อย่างแท้จริง ซึ่งก็คือสุขภาพและความมีกินอย่างพอเพียง ถ้าสุขภาพไม่ดีหรือไม่มีอาหารกินพอ มันก็จะแสดงออกมาให้เห็นได้ชัดทางภายนอก
 
แล้วมาลองคิดกรณีของมนุษย์ดูบ้าง
1. มนุษย์มีสิ่งหนึ่งที่ต่างกับสัตว์ทั่ว ๆ ไป คือความสามารถในการใช้ภาษา ทำให้มนุษย์มีทางเลือกเพิ่มขึ้นในการพิจารณาคุณสมบัติของคนอื่นโดยใช้ภาษาและการสื่อสาร ไม่ต้องพึ่งการดูรูปภายนอกเพียงอย่างเดียว
2.การแต่งตัวสะท้อนคุณสมบัติแค่สองอย่างของคนคนนั้น คือความมีเงินและความสามารถในการเลือกเสื้อผ้า การแต่งตัวไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับนิสัยหรือลักษณะด้านอื่นของมนุษย์เลย ลองคิดดูง่าย ๆ เวลาบริษัทหนึ่งจะรับคนเข้าทำงาน ทำไมถึงไม่ให้คนที่สมัครงานมาเดินแฟชั่น แล้วเลือกคนที่แต่งตัวได้ดีที่สุด แต่กลับมีสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์ คำตอบก็คือเพราะว่าการสอบข้อเขียนและสัมภาษณ์เป็นการวัดคนที่ดีกว่าการเดินแฟชั่น
 
ขอย้ำว่าที่พูดมาทั้งหมด ผมไม่ได้ว่าหรือดูถูกการดูคนที่การแต่งตัวว่าเป็นสิ่งไม่ดี ผมแค่อยากบอกว่าผมไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงยังพิจารณาที่การแต่งตัวกันอยู่ อาจจะมีเหตุผลอื่น ๆ ที่ผมยังนึกไม่ถึงก็ได้
 
ทิ้งท้ายด้วยสุภาษิตอังกฤษ
"Don’t judge a book by its covers"
Advertisements

Two Nightmare Scenarios for the Future

During the past few days, I’ve watched a movie and read a book on two major problems that the world is facing today. I am absolutely shocked, terrified, and scared, of the present state of the world. It’s much, much worse than I ever thought. I really feel that if humanity does not do anything towards finding an answer to these problems, our descendants may not live to see the next millenium.
 
The first of these problems is global warming. I watched An Inconvenient Truth, a documentary by Al Gore, which was very informative and convincing. Everyone knows what global warming is, of course, and knows that it’s happening right now. What you might not know is the extent and severity of the problem. In the movie, there is a graph that shows a strong correlation between CO2 levels and global temperature. And there’s another graph that shows current CO2 levels are the highest in 650,000 years. Think about that. This means that global warming is almost entirely humanity’s fault. In the latest report from the UN Intergovenmental Panel on Climate Change (2007), it is predicted that global temperatures will increase by 1.8 to 6.4 C and sea levels will rise by 18 to 59 cm by the year 2100. Those who are not scared by these numbers should try multiplying them by 10, and they will see that maybe my prediction about surviving until the next millenium does not seem so far-fetched anymore.
 
The second of these problems is religious conflict. The book that I read was The End of Faith : Religion, Terror and the Future of Reason by Sam Harris. Again, religious conflict is a very well-known problem. 9/11 and the India-Pakistan disputes are two of the most familiar cases. Although some may say that most conflicts result from political and/or economical reasons, but even if you remove those factors, conflicts will happen anyway. For example, all 19 of the 9/11 terrorists were college-educated men from middle-class families, but they still chose the path of terrorism. Why? Because they held beliefs that they will be rewarded in the afterlife, beliefs without evidence or reason. Furthermore, we are not allowed to fully criticize their actions because we have been taught to respect other people’s beliefs. There is an undeserved wall of respect surrounding religion that prevents us from discussing it. Were it any other subject, such unreasonable beliefs would be dismissed in an instant. If I say that I believe that unicorns exist, for example, everyone would be right to condemn me as crazy, because there is absolutely no evidence for unicorns at all. However, when you turn to religion, suddenly unreasonable and outright crackpot beliefs are given credit and respect. If you think about it, there is no reason whatsoever to treat religion differently from any other subjects. It is these religious beliefs that breed discrimination ("Our religion is the only right one, all others are wrong and will go to hell"), and ultimately, conflict as is seen throughout history and will be seen in the near future. Of course, I am not advocating that we should erase religions from the world right away, for the simple reason that it’s impossible. I’m just saying that we should stop giving religions undeserved respect, and start discussing religions using reasonable and evidence-based thinking.  
 
The first step to solving any problem is to become aware that there is a problem. Many people in the world still do not realize the magnitude of these two problems that we are facing. I would like to spread the word as far as I could, that this emergency is urgent and it needs the cooperation of everyone. If we are still ignoring these crises, the question won’t be which one we will solve first, but rather which one will kill us first.

Book Review 5

After taking a long break due to my finals exams, I’m going to continue writing this book review series. Originally, I intended to stop reading books that do not concern my studies, but I just couldn’t help it. I have lots of spare time even during the exams season (long periods on the train, taking a break from studying, etc) and apparently I managed to finish 10 books during the period between the last post and this one. Ten! I’m surprised at myself, because I usually take about 5 to 7 days to finish a regular-sized novel.  Does this mean that I spent less time than I should have on my studies? Definitely. Or maybe not, it depends on my test scores.
 
Now onto the book.
 
The Name of the Rose by Umberto Eco
 
There is a community library near my dorm which I like to visit and use as a study room. I just can’t study anything in my own room because of many distractions (TV, computer,…) , and I simply can’t concentrate. So I use the library. Speaking of libraries, Japanese ones are way, way better than those in Thailand. Even though my district is not a large one or even one near central Tokyo, the library for this district is huge and it contains books on a wide range of subjects. I even found textbooks on Statistical Mechanics, which I think no one apart from students would read. There is a small section of foreign books, both fiction and non-fiction, and I found this book there. I think I’ve heard Umberto Eco’s name mentioned somewhere, so I decided to check it out and give it a try.
 
The Name of the Rose is a novel about a murder mystery in a Christian abbey in medieval times. The telling of the story is done by an apprentice to a priest who travels to this abbey, reminiscent of Watson’s narrative of Sherlock Holmes. While this priest, William, is visiting,  a series of seemingly unconnected murders happen, and the abbot asks for William’s help in finding the culprit. The investigation involves trips in secret libraries, rigorous interviewing of most of the abbey’s personel, and various happenings during the night.
 
As a novel with a central mystery storyline, this book was quite suspensful and interesting enough for me to finish it without too much effort. However, the murder investigations are spaced with many philosophical discussions between characters. The interpretation of God’s message by using art, the internal conflict of a priest’s vow of celibacy, and the poverty of Christ, among other numerous arguments. There was even a debate on whether Jesus laughed or not! If philosophy is your cup of tea, that’s fine,  and this book can be read just for the discussions. The arguments get more and more detailed, with a character representing a particular sect’s point of view. This is the frustrating part. There are Dominicans, Benetictians, Franciscans, Pseudo Apostles, Minorites, and more sects or groups of sects with their distinct beliefs. How am I supposed to remember the differences among these 500 (a minor exaggeration) sects? I gave up keeping track of them when I got about halfway through the book. As this book was written by a historian, historical accuracy and details are emphasized. While rich, detailed backgrounds are essential to most novels, this one’s details were too much for me to handle.
 
Rating : 8 out of 10